اينجا ميدان جنگ است يا توالت؟

اين تصاوير از فرودگاه امام خمينی يا مهرآباد و هتل‌های تهران و ... نيست!

اين يك توالت در فرودگاه بين‌المللی اتريش در قلب اروپاست: 22 آگوست 2008 عكسش را گرفتم. برای بهتر ديدن روی عكس كليك كنيد.

گاف بزرگ ايرنا و جام جم: تكذيب خبر هفته‌نامه شهروند!

جام جم امروز نوشت:

ايرنا خبر يك نشريه هفتگي و برخي سايت‌هاي خبري مبني بر رايزني انتخاباتي علي‌اكبر ناطق نوري را تكذيب كرد.يكي از نشريات اصلاح‌طلب از تلاش علي‌اكبر ناطق نوري براي تشكيل دولت وحدت ملي خبر داده بود . نشريه شهروند در جديدترين شماره خود، با بيان اين مطلب آورده است، ناطق نوري با اكبر هاشمي رفسنجاني، مهدي كروبي و سيد محمد خاتمي ديدار كرده و به آنها گفته كه نگران سرنوشت كشور است و حاضر است با آنها جبهه نجات ملي تشكيل دهد.

بر اساس اين گزارش، ناطق نوری اولين بار در اين زمينه با سيد محمد خاتمی صحبت كرده و پس از موافقت وی، پيشنهاد خود را با هاشمی رفسنجانی و كروبی در ميان گذاشته است. ناطق نوری سپس اين پيشنهاد را با جمعي از مدرسان و اعضای ر وحانيت مبارز از جمله آيت‌الله مهدوی كنی و آيت‌الله محمد يزدی مطرح كرده است. البته اين خبر تكذيب شد. اين خبر ساده به قدری بامزه و از نظر اصول روزنامه‌نگاری از مرحله پرت است كه حد ندارد. مگر مي‌شود يك خبرگزاری خبر يك هفته‌نامه ديگر را تكذيب كند! مثل اين است كه من از صاحبخانه‌ام شكايت كنم و يك نفر دو كوچه بالاتر برود دادگستری شكايت من را پس بگيرد. بامزه نيست؟! اشكال اصلی البته از ايرنا است. اما از روزنامه‌نگاران جام‌جم هم كه درواقع آدم‌های دست‌دوم كيهان از هر نظر هستند، بيش از اين انتظار نمي‌رود. نفرتمان از جام‌جم اما زمانی به اوج رسيد که کاريکاتور قبرستانی از يهوديان را چاپ کرد و زيرش با جمله‌ای تمسخرآميز اشاره کرد: هلوکاست! جام‌جم اصلا آمد که يک « کيهان رنگی » باشد. به همين دليل حسين انتظامی به عنوان سردبير وقت کيهان مدير مسوولش شد تا يکدستی صداوسيما با کيهان که در برنامه‌های ويران‌کننده‌ای مثل هويت به اثبات رسيده بود به اوج برسد. اما جام‌جم هم مثل کيهان و صداسيما دوپاره شد: کارمندان و حتی گاه خبرنگارانی دوست‌داشتنی که کارشان را خوب بلد بودند و هييت مديره‌ای که به شدت متحجر بودند. سرانجام هم همان مديران کيهانی با تفمکری بی‌انعطاف کار خودشان را کردند و نيروهای خوب را تسويه کردند. اين تسويه حساب به جايی رسيد که آنها حتی ويژه‌نامه سينمايی « قاب کوچک » خودشان را تعطيل يا اگر بشود گفت توقيف کردند! به اين ترتيب سرنوشت روزنامه‌ای که با اشتراک رايگان و توزيع لای روزنامه‌های ديگر شکل گرفته بود بار ديگر به افول رسيد.